Theodor Blätterbauer

malarz, rysownik, ilustrator
24.12.1823 30.06.1906 Bolesławcu

Biografia

Theodor Blätterbauer urodził się 24 grudnia 1823 w Bolesławcu. Był synem Jana Norberta Blätterbauera, czeskiego kupca z Vodňan, i Doroty z domu Seidel. W młodości mieszkał w Żaganiu, Kostrzynie i Horšovským Týnie, gdzie pobierał naukę rysunku u miejscowego portrecisty. Po przeniesieniu rodziny do Liberca i późniejszych latach, Teodor został wysłany do Frankfurtu nad Odrą, aby ukończyć ostatni rok szkoły; następnie próbował budowy instrumentów w Głogowie, lecz ostatecznie w latach 1832–1842 pracował jako introligator, kopiując ilustracje do książek.

W latach 1843–1844 odbył służbę wojskową; dzięki finansowemu wsparciu ojca w latach 1845–1846 samodzielnie studiował malarstwo w Monachium jako wolny słuchacz. Podróżował do Węgier, Turcji i Wiednia, a następnie powrócił do Monachium; od 1848 do 1849 ponownie studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po studiach wrócił na Śląsk do Głogowa.

W 1853 r. otrzymał w Berlinie tytuł nauczyciela rysunku; 1 kwietnia 1854 objął posadę nauczyciela rysunku w Królewskiej Akademii Rycerskiej w Legnicy. 17 kwietnia 1854 ożenił się z wdową mającą dwóch synów z poprzedniego małżeństwa; od 1 czerwca podjął nauczanie rysunku odręcznego, modelowania oraz kaligrafii w prowincjonalnej szkole rzemieślniczej w Legnicy i pracował tam aż do lat 70., a ponadto dawał prywatne lekcje.

Nadchodzące lata obfitowały w podróże i plenerowe studia. Najchętniej uprawiał pieszą turystykę górską; w 1863 r. pojechał do Düsseldorf, by poznać metody tamtejszej szkoły artystycznej, a w kolejnych latach zwiedzał Bawarię, Alpy Tyrolskie i Szwajcarię. W 1878 r. przebywał w Istrii i Wenecji, a w 1881 r. odwiedził Rzym i Neapol. W latach 1891 i 1893 podróżował po Chorwacji; najwięcej czasu spędzał na Śląsku i w Wielkim Księstwie Poznańskim, przywożąc liczne szkice i rysunki, które później opracowywał w domu.

Legnickie Stowarzyszenie Miłośników Sztuki zorganizowało w 1897 r. wystawę jego prac. Do tego czasu wysyłał obrazy na wystawy do Wrocławia, Berlina, Lipska, Hamburga i Antwerpii. 16 marca 1898 r. uzyskał tytuł profesora. W 1904 r. zorganizowano kolejną wystawę; w 1905 r. doznał udaru mózgu i częściowego paraliżu. Miasto Legnica zakupiło 20 akwarel, a Legnickie Towarzystwo Miłośników Sztuki – 108 rysunków i akwarel. Zmarł w 1906 r.; po jego śmierci wystawiano jego prace w Legnicy i innych miastach, a część trafiła do Śląskiego Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności we Wrocławiu.

Twórczość Blätterbauera w dużej mierze koncentrowała się na pejzażach i ilustracjach. Był także autorem projektów budowlanych, drzeworytów, stalorytów, litografii i miedziorytów; najliczniej zachowały się ilustracje książkowe. Jego ilustracje ukazały się w publikacjach dotyczących Śląska i Wielkiego Księstwa Poznańskiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał tytuł profesora (16 marca 1898).
Wystawa prac w Legnickim Stowarzyszeniu Miłośników Sztuki (1897) i kolejne (1904).
Miasto Legnica zakupiło 20 akwarel; Legnickie Towarzystwo Miłośników Sztuki – 108 rysunków i akwarel (1905–1906).
Honorowy członek Legnickiego Towarzystwa Miłośników Sztuki.
Wysoka dokumentalna wartość jego dzieł.

Ciekawostki

Podpis na drzeworytach często zawierał inicjały T. B. i bywał czarny na tle reszty nazwiska.
Po II wojnie światowej część prac przetrwała w muzeach, lecz wiele z nich zaginęło.
W publikacjach o Śląsku i Wielkim Księstwie Poznańskim pojawiały się jego ilustracje.

Udostępnij