Bogusław Bidziński
Biografia
Bogusław Bidziński urodził się w 1973 roku w Bolesławcu i jest polskim lirycznym tenorom operowym.
Od 2001/02 jest solistą Opernhaus Zürich, gdzie wykonywał m.in. role Florindo w Le donne curiose, Nathanael w Opowieściach Hoffmanna, Abdallo w Nabucco, Francesco w Benvenuto Cellini, Victorin w Die tote Stadt, Biscroma w Axur, Tamino w Die Zauberflöte, Lenski w Eugeniuszu Onieginie, Edmondo w Manon Lescaut, Aufidio w Lucio Silla, Gastone w Traviacie, Pong w Turandot oraz Don Polidoro w La finta semplice.
W początkach kariery rozwijał zdolności muzyczne, ucząc się gry na akordeonie w Ognisku Muzycznym w Chojnowie pod kierunkiem Zygmunta i Edwarda Grabanów oraz Jerzego Kazika. Następnie uczył się gry na fagocie pod kierunkiem prof. Jerzego Tauta w Szkole Muzycznej w Legnicy, równocześnie pobierając lekcje śpiewu u prof. Joanny Jakubczak oraz prof. Beaty Pazio-Grygiel. Po ukończeniu średniej szkoły kontynuował naukę w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca Śląsk, a od 1994 studiował na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Kazimierza Pustelaka, którą ukończył dyplomem w maju 2000.
Zadebiutował w 1998 na scenie Opery i Operetki w Szczecinie w tytułowej roli w operetce Hrabia Luxemburg. Występował także w Operze Poznańskiej, Filharmonii Dolnośląskiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii im. R. Traugutta w Warszawie, współpracował z Filharmonią Narodową w Warszawie. W 1999 otrzymał wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu. W lipcu 1999 wystąpił na Festiwalu Kammeroper Schloss Rheinsberg. W grudniu tego samego roku wziął udział w światowej prapremierze Kronprinz Friedrich, opery Siegfrieda Matthusa, występując m.in. w Bayreuth, Berlin i Hanowerze. W maju 2000 zakończył dyplom studia wokalne w Warszawie i ponownie wrócił na letnią scenę Rheinsberg podczas premiery Cyrulika sewilskiego G. Rossiniego. Przełomem były studia podyplomowe w Opernstudio Zurich w Szwajcarii (2000), gdzie mógł dalej rozwijać talent artystyczny. Również w 2000 Sony Music Entertainment Poland wydała jego debiutancką płytę Sono. Współpracował z takimi reżyserami jak Götz Friedrich, Wilson, Flimm, Bechtolf, Lehnhoff, Pountney, Treliński, Kaegi, Herzog, Asagaroff, Deflo, Miller, Grüber, del Monaco oraz z dyrygentami Santi, Viotti, Haitink, Harnoncourt, Gardiner, Ph. Jordan, Cleobury, Kunc, Arena, Przybylski, Weikert, Welser-Möst, Gilbert, Reuter, Armiliato, Ranzani, Barthel, Fournillier, Kaspszyk, Minkowski, Arrivabeni, M. Christie, Guschlbauer, Fischer, Graf, Feranec, Carignani. Występował również w Operze Narodowej w Warszawie, Teatrze Wielkim w Poznaniu i Operze na Zamku w Szczecinie.